عمل جراحی شقاق مقعد با وجود روش های نوین همچون لیزر درمانی همچنان وجود دارد و برای بسیاری از موارد ، پزشک روش عمل جراحی را انتخاب می کند. عمل جراحی بیشتر مختص به موارد شقاق مزمن است و با توجه به وضعیت علائم و نشانه های فیشر پزشک یکی از روش های زیر را برای جراحی انتخاب می کند:

• جراحی شقاق به روش اسفنکتروتومی داخلی جانبی مقعد
• روش دیلاتاسیون یا اتساع دریچه ی مقعد
• فیشرکتومی

لیزر درمانی

لیزر درمانی یکی از نوین ترین و آخرین دستاوردهای دنیای پزشکی است که برای درمان بسیاری از بیماری ها از جمله شقاق به کار گرفته می شود. همچنین کلینیک زارعی بیان می کند؛ درمان شقاق با لیزر با اثربخشی بالاتر و عوارض کمتر توانسته است جایگزین بسیار مناسبی برای انجام عمل جراحی شود و بسیاری از موارد این عارضه را حتی شقاق مزمن با درجات شدیدتر درمان نماید.

در روش درمان شقاق با لیزر ، پزشک متخصص با استفاده از انرژی اشعه ی لیزر و تاباندن آن به بافت های آسیب دیده اقدام به مسدودسازی شکاف ها و ترمیم بافت های آسیب دیده می کنند و بدین ترتیب بدون کوچکترین احساس درد و خونریزی در کوتاه ترین زمان ممکن بیماری شما برای همیشه درمان خواهد شد.

سم بوتولینوم یا بوتاکس

سم بوتولینوم یک سم عصبی است که توسط یک باکتری به نام کلستریدیوم بوتولینوم تولید می شود. این دارو به طور موقت عضلات را تا سه ماه فلج می کند و می توان آن را بدون بیهوشی یا آرامبخش در عضله اسفنکتر داخلی مقعد در مطب بالینی تزریق کرد. دوز بسیار کم است و عملاً هیچ خطری برای ایجاد مسمومیت بوتولیسم ندارد. بوتولینوم می تواند باعث بی اختیاری موقت و خفیف مقعدی (نشت گاز یا مدفوع) در برخی بیماران شود. از آنجایی که شامل تزریق (به جای استفاده موضعی) می شود، معمولاً برای بیمارانی که به درمان موضعی پاسخ نمی دهند اختصاص داده می شود.

see more in http://www.coca.ir

روش انتخابی برای درمان آبسه مقعدی به علائم، سن و سلامت عمومی شما بستگی دارد. همچنین به شدت و درجه بندی خود آبسه بستگی دارد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به معاینه کامل آنورکتال تحت بیهوشی داشته باشید. این کار برای این است که به پزشک این امکان را داشته باشد تا بهترین درمان را انتخاب کند.

لازم به ذکر است که این بیماری در صورت عدم درمان خطرناک می باشد. همچنین روش های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشند:

درمان با لیزر: یکی از روشهای نوین برای تخلیه آبسه لیزر درمانی می باشد که چرک داخل آن را به طور کامل از بین می برد.

تخلیه آبسه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برشی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می کند تا چرک بتواند تخلیه شود. این فشار را کاهش می دهد و به بافت ها اجازه می دهد بهبود پیدا کنند. این را می توان در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام داد. اگر آبسه بزرگ یا عمیق دارید، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید و احتمالا تحت بیهوشی عمومی جراحی کنید. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است و به راحتی به عفونت مبتلا می شوید نیز، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید.

دارو های بی حسی موضعی. این روش می تواند به کاهش درد کمک کند.

داروی آنتی بیوتیک. در برخی موارد، پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. این دارو عفونت را درمان می کند. اما آنتی بیوتیک ها به تنهایی اغلب مفید نیستند. به همین دلیل است که زهکشی بسیار مهم است.

با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد خطرات، مزایا و عوارض جانبی احتمالی همه درمان ها صحبت کنید.

عوارض احتمالی آبسه مقعدی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به آبسه مقعدی دچار فیستول می شوند. این یک تونل کوچک است که بین قسمت داخلی مقعد و پوست کنار آن باز می شود. چرک آبسه از این تونل بیرون می زند. فیستول اغلب باید با لیزر یا جراحی رفع شود.

سایر عوارض احتمالی عبارتند از:

• درد
• عفونت
• آبسه عود می کند

تبدیل آبسه مقعدی به فیستول

در برخی از موارد ممکن است آبسه مقعدی به بیماری فیستول تبدیل شود و یا اینکه بدون هیچ نشانه ی قبلی از آبسه فرد به این بیماری مبتلا گردد. فیستول مقعدی را می توانیم اتصال غیر طبیعی میان دو بافت یعنی پوست اطراف مقعد و مقعد (آنوس یا رکتوم) معرفی کنیم.

انواع فیستول به این شرح است:

• در صورتی که فیستول از عضله اسفنکتر خارجی بگذرد، از نوع HIGH است.
• در صورتی که فیستول مسیر کوتاهی داشته و اسفنکتر خارجی را در برنگیرد از نوع LOW می باشد.

پس از تخلیه آبسه حدود دو هفته زمان نیاز است تا علائم بیماری به طور کامل محو شوند اما در صورتی که دهانه ایجاد شده برای تخلیه ( چه به صورت خود به خودی و چه از طریق جراحی برای تخلیه ) بسته نشود، فیستول مقعدی ایجاد می گردد. این مجرای باعث می شود محتویات روده بزرگ به سطح پوست راه پیدا کرده و موجب عفونت و بروز مجدد آبسه مقعدی شود. بهترین راهکار درمان فیستول مقعدی، لیزر درمانی است.

منبع

اگر بخواهیم از علت اصلی آن صحبت کنیم، عامل ایجاد این زائده های ویروسی است که به ویروس پاپیلومای انسانی یا ویروس اچ پی وی (HPV) معروف است. بیش از ۶۰ نوع ویروس HPV وجود دارد. تاکنون هیچ درمان قطعی برای ویروس HPV کشف نشده است. اکثر افراد طی ۲ الی ۳ سال پس از آلودگی به این ویروس به طور طبیعی بدنشان با آن مقابله می کند. با این حال ، چند گروه از ویروس اچ پی وی وجود دارند که به طور خطرناک قابل انتقال هستند.

حتی زگیل در کودکان هم یکی از عارضه های شایع است. طبق آمار بیشترین رشد زائده زگیل در کودکان ۶۰% روی دست آن ها و درصد مابقی روی دیگر اعضا بدنشان می باشد. همچنین از هر ۳ کودک و نوجوان، ۱ نفر مبتلا به زگیل می شود. اما تنها ۳ تا ۵ درصد بزرگسالان زگیل دارند.

چه زمانی باید برای مشاوره به پزشک مراجعه کرد؟

زگیل های دست و پا معمولا جدی نیستند و می توانند توسط دکتر پوست یا متخصص جراح عمومی درمان شوند. پزشک ممکن است برای از بین بردن زائده ها دارو تجویز کرده یا آنها را با تیغ جراحی یا اشعه لیزر بردارد.

بیشتر انواع زگیل ها به راحتی قابل شناسایی هستند زیرا ظاهری متمایز از بافت طبیعی پوست دارند. اگر روی پوست خود زائده ای دارید که قادر به شناسایی آن نیستید یا نگرانش هستید، باید به متخصص پوست یا جراح عمومی مراجعه کنید.

زیرا پزشک شما به سادگی با نگاه کردن به آن می‌تواند تشخیص دهد که زائده ها است یا خیر. همچنین محل قرارگیری آن بر روی بدن شما و نحوه تأثیر آن بر پوست اطراف نیز در نظر گرفته می شود.

علائم رایج زگیل دست و پا چیست؟

بیشتر زگیل ها حتی اگر دردناک باشند هم بی خطر هستند. آنها اغلب با میخچه یا پینه اشتباه گرفته می شوند. بنابراین لازم است تمامی علائم آنها را بشناسید تا با هم به اشتباه نگیرید.

زگیل های کف پا به شکل سخت و صاف هستند. زگیل ها که روی پا یا بین انگشتان ظاهر می شوند، اغلب ظاهری برجسته و کاملا گوشتی دارند. زگیل دست و کف پا اغلب به رنگ خاکستری یا قهوه ای است (اما در مواردی رنگ آن ممکن است متفاوت باشد). دور آنها اغلب با چند نقطه سیاه پوشیده می شود. لازم است بدانید که زگیل ها در برابر درمان بسیار مقاوم بوده و تمایل به عود مجدد دارند.

هنگامی که زگیل کف پا در نواحی تحمل کننده وزن بدن (مانند پاشنه پا یا بین انگشتان دست) ایجاد می شود ، می تواند منبع ایجاد درد شدید و ناراحتی فرد باشد. البته درد هنگامی احساس می شود که فشار مستقیماً بر روی زگیل وارد شود.

علائم دیگر نیز شامل موارد زیر می شوند:

• خارش زائده و اطراف آن
• قرمز و ملتهب شدن
• احساس سوزش
• خونریزی و زخم (در صورت خراشیده شدن یا برخورد به اجسام)
• https://b2n.ir/b35684

معمولاً اسهال به دلیل ویروسی است که وارد روده شما می شود. برخی افراد آن را «آنفولانزای روده» یا «آنفولانزای معده» می نامند.

علل دیگر عبارتند از:

• استفاده بیش از حد از مشروبات الکلی

• آلرژی به برخی غذاها

• دیابت

• بیماری های روده (مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو)

• خوردن غذاهایی که عملکرد دستگاه گوارش را مختل می کند

• عفونت توسط باکتری (عامل اکثر انواع مسمومیت های غذایی) یا سایر موجودات زنده

• سوء مصرف ملین

• برخی از داروها

• پرکاری تیروئید (پرکاری تیروئید)

• پرتو درمانی

• دویدن (بعضی از افراد به دلایل نامعلوم دچار «اسهال دونده» می شوند.)

• برخی سرطان ها

• جراحی قسمتی از سیستم گوارش شما

• مشکل در جذب برخی مواد مغذی که به آن «سوء جذب» نیز می گویند.

اسهال همچنین ممکن است به دنبال یبوست، به خصوص برای افرادی که سندرم روده تحریک پذیر دارند، ایجاد شود.

انواع اسهال؛ تفاوت مزمن و حاد

در واقع چندین روش مختلف برای طبقه بندی این بیماری وجود دارد. انواع آن عبارتند از:

• اسهال حاد: شایع ترین اسهال حاد؛ نوع آبکی و شل است که یک تا دو روز طول می کشد. این نوع نیازی به درمان ندارد و معمولا پس از چند روز از بین می رود.

• اسهال مداوم: این نوع معمولاً برای چند هفته (دو تا چهار هفته) ادامه می یابد.

• اسهال مزمن: اسهالی که بیش از چهار هفته طول بکشد یا به طور منظم در یک دوره طولانی از بین برود، نوع مزمن نامیده می شود.

تشخیص

پزشک در مورد سابقه پزشکی شما و داروهایی که مصرف می کنید و همچنین آنچه اخیراً خورده یا نوشیده اید سؤال می کند. همچنین ممکن است یک معاینه فیزیکی برای بررسی علائم کم آبی بدن یا درد شکم انجام شود.

آزمایش‌های خاصی می‌توانند به مشخص کردن علت اسهال شما کمک کنند، از جمله:

• آزمایش خون: برای بررسی بیماری ها یا اختلالات خاص

• کولونوسکوپی: در موارد نادر، که در آن پزشک با یک لوله نازک و انعطاف پذیر که دوربین کوچک و نور را در خود جای می دهد، به داخل روده بزرگ نگاه می کند.

• پزشکان همچنین می توانند از یک دستگاه برای نمونه برداری (بیوپسی) کوچک از بافت استفاده کنند (فقط در موارد خاص). یا ممکن است پزشک شما فقط نیاز به یک سیگموئیدوسکوپی داشته باشد که فقط قسمت پایین روده بزرگ را بررسی می کند.

• آزمایش مدفوع برای جستجوی باکتری یا انگل

• ادامه مطلب اسهال چیست

روش های خانگی شامل تمام مواردی هستند که می توانید به راحتی آنها را در خانه اجرا کنید و از یبوست خود رهایی پیدا کنید.

جا دادن فیبر در رژیم غذایی

بشقاب خود را با مقدار زیادی سبزیجات، میوه ها و غلات کامل پر کنید و از غذاهای کم فیبر مانند لبنیات و گوشت زیاد استفاده نکنید. تغذیه هایی که شامل فیبر کافی هستند؛ سبزیجات، میوه ها و غلات کامل هستند و غذاهای کم فیبر شامل لبنیات و گوشت می باشند.

تاثیر نوشیدن آب بر یبوست و ورزش

دستگاه گوارش شما برای کمک به روند شستشوی مواد در روده و حرکت بهتر به آب نیاز دارد. در نتیجه پیشنهاد میکنیم روزانه 8 تا 10 لیوان آب (زنان و مردان بالغ) و 6 تا 8 لیوان (کودکان) در روز آب بنوشید.

ورزش کردن به ماهیچه های سیستم گوارش شما کمک می کند تا بهتر کار کنند، بنابراین مواد جامد می توانند راحت تر حرکت کنند. سعی کنید هر روز هفته فعال باشید، همچنین ممکن است پزشک حرکت های ورزشی خاصی را به شما توصیه کند.

در نظر گرفتن وقت مشخص برای دفع

هر زمانی که حس دفع دارید، آن را به تعویق نیندازید. در صورت نیاز حتما به دستشویی بروید. به هنگام دفع مطمئن شوید که روده شما به طور کامل تخلیه شده است.

تمرین عضلات لگن (بیوفیدبک)

یبوست گاهی اوقات به این دلیل اتفاق می افتد که ماهیچه هایی که به دفع مدفوع کمک می کنند به خوبی کار نمی کنند. می توانید با کمک یک فیزیوتراپیست این عضلات را تمرین یا به نوعی؛ ورزش دهید. این تمرینات ورزشی آنها را دوباره آموزش می دهند تا بتوانند مجدد کار خود را به درستی انجام دهند.

اسم تمرینات رفع یبوست از طریق ورزش عضلات بیوفیدبک نام دارد. فیزیوتراپ یک لوله کوچک به نام کاتتر را وارد راست روده شما می کند. تنش عضلانی را اندازه گیری کرده و در حین انجام تمرینات، نمایشگر دستگاه مشخص می کند چه زمانی آرام هستید و چه زمانی ماهیچه های خود را سفت کرده اید. این کار می تواند به شما کمک کند تا یاد بگیرید چگونه زمانی که نیاز به دفع مدفوع دارید آرام شوید.

درمان یبوست با دارو چگونه است؟

اگر یبوست شما ناشی از سندرم روده تحریک پذیر یا یبوست مزمن یا شدید ایدیوپاتیک باشد، پزشک ممکن است برای شما یک فعال کننده کانال کلریدی مانند لوبی پروستون (آمیتیزا) تجویز کند. این کار با به کار انداختن اقداماتی در سلول‌ های شما کار کرده و مشخص می کند که مایعات بیشتری وارد دستگاه گوارش شما شود یا خیر. که می تواند به موارد زیر کمک کند:

• تسکین درد معده
• نرم کردن مدفوع
• بیرون روی راحت بدون نیاز به فشار یا زور زدن
• مرتب کردن تعداد دفعات رفتن به دستشویی

دارو برای رفع یبوست مزمن و شدید

بسته به علت یبوست شما، پزشک ممکن است یکی از این داروها را پیشنهاد کند:

• میزوپروستول (سیتوتک) به عنوان یک محرک عمل می کند تا روده های شما سریعتر کار کنند. اگر باردار هستید نباید آن را مصرف کنید.
• کلشی سین/پروبنسید (Col-Probenecid) به شما کمک می کند حرکات روده بیشتری داشته باشید. این دارو برای افرادی که مشکلات کلیوی دارند توصیه نمی شود.
• OnabotulinumtoxinA (بوتاکس) به نرم شدن مدفوع کمک می کند و دفع آن را کم درد می کند. این دارو بیشتر برای درمان افراد مبتلا به اختلال عملکرد کف لگن استفاده می شود.
• همچنین می توانید ملین ها را امتحان کنید. انواع مختلف مانند شیاف بیزاکودیل و قرص آن به روش های مختلفی برای کمک به اجابت مزاج کار می کنند.

مکمل‌ های فیبر به رژیم غذایی شما حجم بیشتری می‌ دهند که می‌ توانند به شما کمک کنند. آنها در انواع مختلف از جمله قرص، پودر و قرص های جویدنی وجود دارند. پزشک ممکن است یکی از این موارد را توصیه کند:

• کلسیم پلی کربوفیل (FiberCon)
• فیبر متیل سلولز (سیتروسل)
• پسیلیوم (متاموسیل، کنسیل)

متاسفانه امروزه در بین برخی از افراد در سراسر دنیا به دلیل داشتن رابطه جنسی محافظت نشده و عدم اطمینان از سابقه جنسی شریک خود؛ بیماری و عفونت های جنسی مانند کلامیدیا در حال رواج است. عفونت کلامیدیا به عنوان یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی یا همان STD پس از زگیل تناسلی تشخیص داده شده است.

علائم این عارضه در مردان و زنان متفاوت است که در ادامه تصمیم داریم به طور کامل آنها را بررسی کنیم.

عفونت کلامیدیا چیست؟

کلامیدیا در انگلیسی Chlamydia نامیده شده و یک عفونت شایع مقاربتی (STI) است که توسط نوعی باکتری ایجاد می شود. افرادی که به کلامیدیا مبتلا می شوند، اغلب در مراحل اولیه علائم ظاهری ندارند.

در واقع، تخمین زده شده است که 40 تا 96 درصد از افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند. اما کلامیدیا همچنان می تواند بعداً باعث مشکلات سلامتی شود. زیرا بیماری بوده که از فردی به فرد دیگر حین رابطه جنسی منتقل می شود.

کلامیدیا درمان نشده می تواند عوارض جدی ایجاد کند، بنابراین مهم است که به طور منظم غربالگری انجام دهید و در صورت داشتن هر گونه نگرانی با پزشک یا یک متخصص صحبت کنید.

علائم کلامیدیا ممکن است مشابه علائم سایر بیماری های مقاربتی باشد. برای درک اثرات قابل مشاهده این عفونت ها، عکس هایی از علائم ناشی از بیماری های مقاربتی مختلف را ببینید.

source: https://bit.ly/3J93dI3

از همان روش های خانگی که برای درمان یبوست استفاده می کردید استفاده کنید تا از تبدیل شدن آن به یک مشکل مزمن جلوگیری کنید:

• از یک رژیم غذایی متعادل با فیبر فراوان استفاده کنید. منابع خوب فیبر میوه ها، سبزیجات، حبوبات و نان ها و غلات سبوس دار هستند. فیبر و آب به روده بزرگ کمک می کند تا مدفوع را راحت تر دفع کند. بیشتر فیبر موجود در میوه ها در پوست آنها مانند پوست سیب یافت می شود. میوه هایی با دانه هایی که می توانید بخورید، مانند توت فرنگی، بیشترین فیبر را دارند.
• سبوس نیز منبع عالی فیبر است. غلات سبوس دار بخورید یا غلات سبوس دار را به غذاهای دیگر مانند سوپ و ماست اضافه کنید. افراد مبتلا به یبوست باید روزانه بین 18 تا 30 گرم فیبر بخورند.
• روزی هشت لیوان آب بنوشید. (توجه: شیر در برخی افراد باعث یبوست می شود.) مایعات حاوی کافئین مانند قهوه و نوشابه ها می توانند آب بدن شما را کم کنند. ممکن است لازم باشد تا زمانی که عادات روده شما به حالت عادی بازگردد، نوشیدن این محصولات را متوقف کنید.
• به طور منظم تمرین کن.
• یبوست خفیف را با یک مکمل غذایی مانند منیزیم درمان کنید. (همه نباید منیزیم مصرف کنند. قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.)
• زمانی که احساس می‌کنید، روده‌هایتان تمایل به دفع دارد سریع به دستشویی بروید و صبر نکنید.

روش های درمان

اکثر مواردی که به یبوست خفیف تا متوسط دچار شده اید را می‌توانید در خانه مدیریت کنید. روش های خود مراقبتی با فهرستی از آنچه می‌ خورید و می‌ نوشید و سپس ایجاد تغییرات آغاز می‌شود.

برخی از توصیه ها برای کمک به رفع یبوست عبارتند از:

• دو تا چهار لیوان آب اضافی در روز بنوشید. از نوشیدنی‌های حاوی کافئین و الکل خودداری کنید که می‌تواند باعث کم‌ آبی بدن شود.
• میوه ها، سبزیجات غلات کامل و سایر غذاهای پر فیبر را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. کمتر غذاهای پرچرب مانند گوشت، تخم مرغ و پنیر بخورید.
• آلو و یا غلات سبوس دار بخورید.
• یک دفتر خاطرات غذایی داشته باشید و غذاهایی که شما را اصطلاحا یبس می کنند مشخص کنید.
• حرکت مداوم در روز داشته باشید و ورزش کنید.
• نحوه نشستن در توالت را بررسی کنید. بالا بردن پاها، تکیه دادن به عقب یا چمباتمه زدن ممکن است اجابت مزاج را آسان‌ تر کند.
• در صورت نیاز، یک نرم کننده یا ملین مدفوع بدون نسخه بسیار ملایم (مانند دوکوزات یا Milk of Magnesia مصرف کنید. تنقیه با روغن معدنی، مانند Fleet، و ملین های محرک، مانند بیزاکودیل یا سنا، گزینه های دیگری برای درمان هستند. انتخاب های ملین زیادی وجود دارد. از داروساز یا پزشک خود برای انتخاب کمک بخواهید. بیش از دو هفته بدون تماس با پزشک از ملین ها استفاده نکنید. استفاده بیش از حد از ملین ها می تواند علائم شما را بدتر کند.
• در حین حرکت روده خود از خواندن، استفاده از تلفن یا سایر وسایل خودداری کنید.

داروهای تجویزی

چند داروی تجویزی برای درمان یبوست در دسترس هستند. اینها شامل لوبی پروستون (Amitiza)، پروکالوپراید (Prudac، Motegrity)، پلکاناتید (Trulance)، لاکتولوز (Cephulac، Kristalose) و لیناکلوتید (Linzess) است. پزشک بر اساس نتایج آزمایشات دارویی را انتخاب می کند که ممکن است بهتر عمل کند.

جراحی بواسیر با استاپلر یا هموروئیدوپکسی در پزشکی با نام P.P.H می آید. که به هموروئیدکتومی منگنه ای نیز معروف است. در این روش با کمک دستگاه خاصی خونرسانی به بالشتک های بواسیری قطع می شود بدون آنکه نیاز به برش زدن باشد.

در واقع این سیاهرگ ها به محل بالاتری از مقعده که عصب های کمتری دارند رانده می شوند و با کش بسته می شوند. تا زمانی که خونرسانی کاملا به آن قطع شده و از بین برود. این روش بیشتر برای بواسیرهای درجه 3 و 4 یا پرولاپس شده کارایی دارد.

جراحی بواسیر با رابربند

رابربند به کش های پلاستیکی لاتکس مانندی گفته می شود که برای از بین بردن هموروئید داخلی استفاده می شود. به این صورت که این کش ها به دور توده بواسیر انداخته شده تا جریان خون به آن قطع شده و بیفتد.

درمان بواسیر با رابربند یکی از قدیمی ترین روش ها بوده و به دلیل درد و عوارض زیاد دیگر مورد استفاده پزشکان نمی باشد.

هموروئیدکتومی برای کدام نوع بواسیر انجام می شود؟

در مواردی که افراد دچار مشکلات زیر باشند، از هموروئیدکتومی برای درمان آنها استفاده می شود:

• بواسیرهای درجه 3 و 4 یا زمانی که فرد هم زمان به هموروئید داخلی و خارجی مبتلا است.
• زمانی که اختلالاتی داخل آنورکتال مانند گوشت اضافه مقعد وجود داشته باشد که نیاز به جراحی دارد.
• برخی از بواسیرهای خارجی ترومبوز شده
• زمانی که بیماران نمی توانند از دیگر روش های جراحی بواسیر استفاده کنند، معمولا هموروئیدکتومی باز یا بسته بهترین روش است.

مراقبت های بعد از جراحی هموروئید یا بواسیر

پس از جراحی بواسیر طبیعی است که کمی درد داشته باشید. اگر پزشک به شما داروهای تجویز شده ضد درد داده است، آنها را طبق دستور مصرف کنید. همچنین از دکتر خود بپرسید که چه داروهایی برای شما بی خطر هستند.

مقداری خونریزی به خصوص با اولین حرکت روده و دفع بعد از جراحی طبیعی است. می توانید با انجام راهکارهای زیر از ناحیه عمل شده به خوبی مراقبت نمایید:

• برای چند روز پس از جراحی، مایعات بنوشید و یک رژیم غذایی ملایم (برنج ساده، موز، نان تست یا کراکر خشک، پوره سیب با پوست) داشته باشید. سپس می توانید به غذاهای معمولی برگردید و به تدریج میزان فیبر را در رژیم غذایی خود افزایش دهید.
• همچنین می توانید قبل و بعد از اجابت مزاج از داروهای بی حس کننده برای تسکین درد استفاده کنید.
• استفاده از کمپرس یخ در ناحیه مقعد می تواند تورم و درد را کاهش دهد.
• نشستن مکرر در آب گرم (حمام سیتز) به تسکین درد و اسپاسم عضلانی کمک می کند.
• برخی از پزشکان ممکن است برای جلوگیری از عفونت و کاهش درد، مصرف آنتی بیوتیک (مانند مترونیدازول) را پس از جراحی توصیه کنند.
• معمولا دکتران توصیه می کنند که از نرم کننده های مدفوع حاوی فیبر استفاده کنید تا به آرام شدن حرکات روده شما کمک کند. زور زدن در هنگام اجابت مزاج می تواند باعث عود هموروئید شود.
• معاینات بعدی با جراح معمولاً 2 تا 3 هفته پس از جراحی برای بررسی مشکلات انجام می شود.

منبع مقاله عمل هموروئید با استاپلر یا هموروئیدوپکسی