سلامت و پزشكي

داشتن هموروئید به هیچ وجه حکم کاهش سطح فعالیت ندارد. شما هنوز هم می توانید در ورزش های رقابتی شرکت باشید و در حالی که بالاترین سطح عملکرد را دارید، حتی در ورزش هایی که فشار خون را به طور قابل توجهی بالا می برند. برای ورزشکاران قدرتی سطح بالا مانند وزنه برداران، پاورلیفترها یا قوی مردان غیر معمول نیست که با این علائم کنار بیایند. اگر از تکنیک های مناسب استفاده کنید، می توانید علائم را به حداقل برسانید یا حتی کاملا باعث ناپدید شدن آنها شوید. این نکات همچنین در جلوگیری از ابتلا به این بیماری کاملاً موثر هستند.

بواسیر چگونه تشخیص داده می شود؟

وجود خون در مدفوع می تواند نشانه ای از سایر اختلالات گوارشی مانند سرطان روده بزرگ باشد. مهم است که برای معاینه کامل به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

برای اطمینان از اینکه آیا هموروئید دارید، پزشک ممکن است چندین آزمایش از جمله موارد زیر را تجویز کند:

• معاینه بدنی: این کار برای بررسی مقعد و راست روده و همچنین رگ های خونی متورم که نشانه ای از هموروئید هستند انجام می شود.
• معاینه دیجیتال رکتوم (DRE): دستیار پزشک یا خود دکتر یکی از انگشتان دستکش‌ دار و چرب شده (روغن‌کاری شده) خود را وارد رکتوم شما می‌کند تا هرگونه مشکلی را بررسی کند.
• آنوسکوپی: در این روش یک لوله توخالی و روشن در مقعد شما قرار می گیرد. از آنوسکوپی بیشتر برای معاینه هموروئید داخلی استفاده می شود.
• پروکتوسکوپی: طی این روش همانند آنوسکوپی؛ یک لوله روشن در مقعد شما قرار می گیرد. با تفاوت اینکه نمایی از کل رکتوم شما را نشان می دهد.
• سیگموئیدوسکوپی: این آزمایش داخل قسمتی از روده بزرگ شما را بررسی می کند. به تشخیص علت اسهال، درد شکم، یبوست، رشد غیرطبیعی و خونریزی کمک می کند. یک لوله کوتاه، منعطف و روشن (سیگموئیدوسکوپ) از طریق رکتوم وارد روده شما می شود. این لوله هوا را به روده شما می دمد تا آن را متورم کند. این باعث می شود که داخل آن راحت تر دیده شود. در صورت نیاز می توان نمونه بافت (بیوپسی) انجام داد.
• کولونوسکوپی: این آزمایش طول کامل روده بزرگ شما را بررسی می کند. این روش می تواند به بررسی هرگونه رشد غیر طبیعی، بافت قرمز یا متورم، زخم و خونریزی کمک کند. یک لوله بلند، منعطف و روشن به نام کولونوسکوپ در رکتوم شما قرار داده می شود تا داخل روده بزرگ هم ادامه دارد. قرار دادن این لوله به پزشک اجازه می‌دهد پوشش روده بزرگ شما را ببیند و نمونه‌ ای از بافت (بیوپسی) را برای آزمایش خارج کند. او همچنین ممکن است بتواند برخی از مشکلاتی که ممکن است پیدا شود را درمان کند.

source: khabarvarzeshi.com

اگرچه زگیل تناسلی بدون درد است، اما ممکن است به دلیل محل، اندازه یا خارش آنها آزار دهنده باشد.

• اندازه زائده ها ممکن است از کمتر از یک میلی متر تا چندین سانتی متر (زمانی که بسیاری از زگیل ها به هم میپیوندند) متغیر باشد.
• مردان و زنان مبتلا به زگیل تناسلی اغلب از برجستگی های بدون درد، خارش و ترشحات شکایت می کنند.
• به ندرت، خونریزی یا انسداد ادرار ممکن است مشکل اولیه زمانی باشد که زگیل دهانه مجرای ادرار را درگیر کند.
• زائده ها ممکن است در قسمت های دیگر نواحی تناسلی هم به طور پراکنده رشد کنند.
• ممکن است سابقه بیماری های مقاربتی قبلی یا همزمان سایر (STD) ها وجود داشته باشند.

نشانه های جزئی در مردان و زنان

به طور جزئی تر؛ اگر به این ویروس مبتلا شوید ممکن است دچار علائم زیر شوید:

• در مردان، زگیل های تناسلی می توانند مجرای ادرار، آلت تناسلی، کیسه بیضه و ناحیه رکتوم را آلوده کنند. زائده ها می توانند به صورت توده های نرم و برجسته با سطحی صاف (روی ساقه آلت تناسلی) یا خشن ظاهر شوند. برخی دیگر ممکن است مرواریدی، گل کلم مانند با سطح کمی تیره به نظر برسند. اکثر ضایعات برجسته هستند، اما برخی ممکن است صاف و تنها با ارتفاع جزئی بالای سطح پوست باشند. گاهی اوقات ضایعات ممکن است توسط مو یا در قسمت داخلی پوست ختنه گاه ختنه نشده در مردان پنهان شود.
• در زنان، زگیل تناسلی ظاهری مشابه دارد و معمولاً در نواحی مرطوب لابیا کوچک و دهانه واژن ایجاد می‌شود. ضایعات قابل مشاهده بر روی اندام تناسلی خارجی نیاز به معاینه کامل کانال واژن، دهانه رحم و ناحیه آنورکتال دارد. بیشتر زائده های ایجاد شده روی واژن بدون علامت ایجاد می‌شوند. به ندرت، زنان ممکن است پس از مقاربت جنسی، خارش یا ترشحات واژن دچار خونریزی شوند.

چه زمانی باید برای درمان به دکتر مراجعه کرد؟

اگر زگیل تناسلی دارید، به یک متخصص مراقبت های بهداشتی مراجعه کنید و در مورد گزینه های درمانی با او صحبت کنید.

زائده هایی که خونریزی دارند، و با مصرف دارو قابل کنترل نیستند، باید توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی بررسی شوند. زگیل هایی که دهانه مجرای ادرار را مسدود می کنند و به شما اجازه ادرار نمی دهند یک مورد اورژانسی هستند و باید در اسرع وقت درمان شوند.

زگیل تناسلی؛ علائم و نشانه ها

خارش مقعد که به صورت خارش آنی و لحظه ای ایجاد می شود، یکی از علائم شایع بیماری های مختلف است. اغلب موارد خارش مقعد را می توان در خانه بدون نیاز به مراجعه به پزشک درمان کرد. یا حتی در برخی موارد نیاز به درمان نداشته و از بین می روند. ما در این مقاله علل احتمالی را همراه با درمان های خانگی برای تسکین خارش بررسی می کنیم.

خارش مقعد چیست؟

خارش مقعد یا Anus itching تحریک پوست در دهانه کانال مقعدی است که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می شود. این قسمت که انتها راست روده یا (همان رکتوم) می باشد، گاها دچار خارش یا سوزش می شود. پوست اطراف دهانه به نام مقعد شناخته می شود. خارش اغلب با میل به خاراندن همراه است. اگرچه این عارضه ممکن است واکنشی به مواد شیمیایی موجود در مدفوع باشد، اما اغلب به معنای التهاب ناحیه مقعد است. شدت خارش و میزان التهاب با خاراندن شدید و وجود رطوبت افزایش می یابد. در شدیدترین حالت، خاریدن قسمت انتهایی راست روده باعث ناراحتی غیر قابل تحملی می شود که اغلب به عنوان سوزش و درد توصیف می شود.

چرا به خارش مقعد دچار می شویم؟

علل خارش مقعد اغلب به مشکلات پوستی یا داخلی مربوط می شود. علل مرتبط با خارش عبارتند از:

• درماتیت آتوپیک (نوعی اگزما)
• اصطکاک بیش از حد در ناحیه مقعد، مانند پاک کردن به دستمال های زبر پس از اجابت مزاج
• استفاده از شوینده های عطری و زیاده روی در پاک کردن با دستمال
• تمیز نشدن کامل رکتوم پس از دفع
• پسوریازیس

شرایط پزشکی که می تواند باعث خارش مقعد شود عبارتند از:

• اسهال
• بی اختیاری یا نشت مدفوع
• بواسیر یا هموروئید
• عفونت های انگلی
• عفونت های مقاربتی
• برچسب های پوستی
• عفونت های باکتریایی
• عفونت های قارچی
• شقاق مقعد
• تومورهای مقعد یا سرطان

علل دیگر عبارتند از مصرف ملین ها یا سایر داروهایی که باعث اسهال می شوند. برخی غذاها نیز با خارش مقعد مرتبط هستند. این خوراکی ها شامل:

• شکلات
• غذاهای ادویه دار
• نوشیدنی های کافئین دار
• گوجه فرنگیها
• میوه هایی از خانواده مرکبات

علائم و نشانه های خارش مقعد چیست؟

این عارضه نیز مانند هر بیماری دیگری دارای نشانه های مربوط به خود است. که بیمار علاوه بر خارش مقعد، ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کند:

• سوزش
• درد
• قرمزی قابل مشاهده
• ورم
• زخم ها
• راش

خارش مقعد چگونه درمان می شود؟

اگر خارش ناشی از عفونت باشد، پزشک می تواند یک درمان ضد قارچ، ضد باکتری یا ضد انگلی برای خلاص شدن از شر ارگانیسم های عفونی تجویز کند. پمادهای تجویزی که دوزهای استروئیدی بالاتری دارند نیز می توانند خارش را کاهش داده و التهاب را کاهش دهند.

بواسیرهایی که باعث خارش مقعد می شوند ممکن است به درمان های تهاجمی تری نیاز داشته باشند، مانند بستن باند برای کوچک کردن هموروئید یا برداشتن بواسیر با جراحی و درمان با لیزر.

اجتناب از غذاها و داروهایی که باعث خارش مقعد می شوند نیز می تواند علائم فرد را کاهش دهند.

علت خارش مقعد چیست؛ علائم، درمان فوری در خانه + پمادها

یکی از آزاردهنده ترین بیماری‌های نشیمنگاهی شقاق یا فیشر مقعد است که فرد مبتلا به آن متحمل درد و ناراحتی زیادی می‌شود. زخم مقعد یا همان فیشر با گذشت زمان تا ناحیه مخاطی گسترش می‌یابد و عمیق تر می‌شود که در اینصورت به آن شقاق مزمن گفته می‌شود.

آشنایی با بیماری
بیماری شقاق که با نام زخم مقعدی هم شناخته می شود، نوعی شکاف و پارگی در پوست دیواره مقعد است که به دلیل افزایش فشار در این ناحیه ایجاد می شود. شقاق هنگام عبور مدفوع و عمل دفع، درد و سوزش زیادی برای بیمار ایجاد کرده و به همین دلیل اجابت مزاج را برای فرد مبتلا بسیار دشوار می کند.
یبوست و سختی مدفوع یکی از اصلی ترین دلایل این بیماری است. همچنین سایر عواملی که باعث ایجاد فشار در نواحی مقعد می شوند مثل برقراری رابطه مقعدی، اضافه وزن و چاقی، بلند کردن اجسام سنگین، تنگی مقعد و غیره می توانند منجر به بروز این عارضه شوند.
بیماری شقاق با توجه به عمق زخم و مدت زمانی که از شروع بیماری می گذرد، به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شود و نوع درمان هم با توجه به نوع فیشر تعیین می شود.

روش‌های زیادی برای درمان این عارضه وجود دارد اما تنها راه درمان شقاق مزمن، جراحی و لیزر است. جراحی شقاق هم به چند روش مختلف انجام می شود که با توجه به میزان گسترش بیماری، یکی از این روش ها پیشنهاد داده می‌شود:

عمل شقاق به روش فیشرکتومی
جراحی شقاق به روش فیشرکتومی معمولا همراه با بوتاکس انجام می شود و در آن پوست آسیب دیده ناحیه اطراف مقعد برش داده شده و حذف می شود. ناحیه ای که پوست آن برداشته شده به مرور ترمیم و در نهایت بیماری درمان می شود.

اسفنکتروتومی فیشر
عمل شقاق به روش اسفنکتروتومی از موثرترین روش‌های درمان این عارضه است که می تواند با عوارضی همراه باشد. در این جراحی برای کاهش فشار و رفع انقباض عضلات اسفنکتر ناحیه مقعد، برشی روی عضلات اسفنکتر ایجاد می‌شود و در نتیجه با کاهش فشار و انقباض در عضلات، این بیماری بهبود می‌یابد. فرد بعد از این عمل شاهد کاهش قابل توجه درد شقاق خواهد بود.
تا ترمیم کامل محل جراحی شقاق حدود ۶ هفته زمان لازم است، اما بعد از حدود ۲ هفته فرد می‌تواند به فعالیت های خود مثل رفتن به سرکار برگردد. انجام این جراحی با ریسک ایجاد آسیب در عضلات اسفنکتر و بی اختیاری مدفوع و گاز همراه است.

فلپ پیشرفته
جراحی شقاق به روش فلپ معمولا پیشنهاد نمی‌شود و تنها در مواردی که سایر روش‌های درمان نتیجه بخش نباشند، کاربرد دارد. در این عمل نوعی پیوند پوست از ناحیه سالم مقعد به ناحیه آسیب دیده انجام می شود تا شانس بهبود زخم شقاق افزایش یابد.

عمل لیزر شقاق (فیشر)
بسیاری از افراد به دلیل ترس از جراحی و عوارضی که می تواند داشته باشد، درمان شقاق را به تاخیر می‌اندارند. یکی از بهترین روش‌های عمل سرپایی شقاق یا فیشر، لیزر درمانی است. عمل لیزر شقاق به صورت سرپایی و با بی حسی موضعی انجام می‌شود و نیازی به بستری شدن و گذراندن دوران نقاهت طولانی نمی‌باشد.
بهترین روش درمان شقاق با لیزر است که هیچگونه عوارضی را به دنبال ندارد و در کمتر از نیم ساعت به صورت سرپایی و در کلینیک انجام می‌شود.

آیا بوتاکس هم جزو روش‌های جراحی است؟
بوتاکس در حقیقت نوعی سم بوتولینوم است که به منظور کاهش اسپاسم عضلانی در نواحی اطراف زخم شقاق تزریق می‌شود. این ماده که تحت بی حسی تزریق می شود، با کاهش فشار و اسپاسم مقعد به بهبود بیماری کمک می‌کند. اما برخلاف تصور بسیاری از مبتلایان، بوتاکس تنها یک تزریق است و جزو روش های عمل جراحی فیشر به شمار نمی رود.
از این روش گاهی همراه با روش اسفنکتروتومی استفاده می‌شود تا تاثیر آن بیشتر شود.

مراقبت‌های بعد عمل شقاق چگونه است؟
معمولا بعد از عمل بیماران دچار عود مجدد نمی‌شوند و این روش های جراحی موفقیت آمیز است. اما نکته ای که باید به آن توجه ویژه ای شود، مراقبت بعد از عمل شقاق است که نقش موثری در جلوگیری از عود مجدد و عوارض جراحی دارد. رعایت نکات زیر این خطرات را کاهش خواهد داد:
تغییر سبک زندگی: کم تحرکی و نشستن زیاد، تغذیه نامناسب و عدم ورزش و تحرک، ناشی از سبک زندگی غلط است و می تواند یکی از اصلی ترین دلایل ایجاد این عارضه باشد. بنابراین گاهی ایجاد تغییراتی مثل ورزش کردن و رعایت رژیم غذایی می تواند در پیشگیری و یا تسریع روند درمان این عارضه تاثیرگذار باشد.
حمام سیتز: این حمام برای رفع التهاب و عفونت ناحیه مقعد استفاده می شود. در حمام سیتز باید تمام ناحیه نشیمنگاهی را به مدت ۱۵ دقیقه در لگن آب گرم قرار دهید تا با افزایش گردش خون التهابات از بین برود و بیماری بهبود یابد.
مراقبت از زخم: مراقبت از زخم بعد عمل، برای جلوگیری از ایجاد عفونت امری ضروری به حساب می‌آید. بنابراین از تحریک زخم با اصلاح و یا پوشیدن لباس های تنگ و نامناسب پیشگیری کنید.
مصرف فیبر: فیبر یکی از بهترین مکمل های غذایی برای رفع یبوست است که در انواع سبزیجات و میوه ها وجود دارد و باید بصورت روزانه مصرف شود.

بیماری شقاق مقعدی و بهترین روش های عمل جراحی فیشر; بهار نیوز

بیماری زخم شقاق مقعدی به طور معمول در اثر آسیب به پوشش مقعد یا کانال مقعدی، آخرین قسمت روده بزرگ، ایجاد می‌شود. اکثرا این عارضه در افرادی رخ می دهد که یبوست دارند، زمانی که مدفوعی به خصوص سفت یا بزرگ؛ پوشش کانال مقعد را دچار آسیب میکند، زخم ایجاد می شود. سایر علل احتمالی شقاق مقعدی عبارتند از: اسهال مداوم.

همچنین درباره تفاوت شقاق و بواسیر (هموروئید) کلینیک زارعی گزارش می دهد؛ در مواردی ممکن است شقاق به دلیل موارد زیر ایجاد شود:

• سرطان مقعدی
• بیماری اچ آی وی HIV
• بیماری سل
• سیفلیس
• هرپس سیمپلکس

بواسیر یا هموروئید چیست؟

هموروئید سیاهرگ های متورم در پایین ترین قسمت راست روده و مقعد شما هستند. گاهی اوقات دیواره های این رگ های خونی به قدری نازک شده که رگ ها برآمده و تحریک می شوند، به خصوص وقتی مدفوع می کنید. به بواسیر هموروئید Hemorrhoids نیز می گویند.

هموروئید یکی از شایع ترین علل خونریزی مقعدی است. شاید این مورد یکی از علائمی باشد که با شقاق اشتباه گرفته می شود. آنها اغلب خود به خود از بین می روند. اما درمان های مختلف می توانند کمک کننده باشند.

علائم و نشانه های هموروئید داخلی و خارجی

بیماری بواسیر یا هموروئید به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم می شوند. در نتیجه طبیعی است که نشانه های مختلفی هم داشته باشند که شامل موارد زیر هستند:

هموروئید داخلی

هموروئیدهای داخلی به قدری داخل راست روده فرو رفته است که معمولاً نمی توانید آنها را ببینید و احساس کنید. آنها به طور کلی صدمه ندیده و تحریک نمی شوند زیرا شما اعصاب حس کننده درد کمی دارید. علائم هموروئید داخلی عبارتند از:

• خون روی مدفوع، روی دستمال توالت بعد از پاک کردن، یا در کاسه توالت
• بافتی که خارج از دهانه مقعد شما برآمده می شود (پرولاپس). این اتفاق ممکن است باعث درد شود، زیرا اغلب زمانی که مدفوع می کنید اتفاق می افتد. ممکن است بتوانید هموروئیدهای پرولاپس را که بافتی نرم و مرطوب دارند، حس کنید. آنها گاهی خود به خود به داخل بر می گردند. حتی اگر به داخل هم نروند، می توانید با انگشت توده را به داخل برگردانید.

هموروئید خارجی

هموروئید خارجی در زیر پوست اطراف مقعد شما قرار دارد، جایی که اعصاب حس کننده درد بسیار بیشتری وجود دارد. علائم هموروئید خارجی عبارتند از:

• درد
• خونریزی
• خارش
• تورم
• افکارنیوز | تفاوت بواسیر و شقاق

بیماری شقاق یا فیشر آنال یکی از عارضه هایی می باشد که نوعی زخم مقعدی به شمار می آید. عارضه شقاق می تواند یک پارگی کوچک در بافت رکتوم ایجاد کند و باعث درد شدید، سوزش و خونریزی در هنگام اجابت مزاج شود. ولی اگر شقاق مزمن مقعدی داشته باشید که به درمان های دیگر مقاوم بوده و جواب نمی دهد یا اگر علائم شما شدید باشد، پزشک ممکن است یکی از روش های جراحی و لیزر را توصیه کند.

اگر چه روشهای مختلفی برای تشخیص ناهنجاری ها در ناحیه نشیمنگاه وجود دارد، ولی مورد تشخیص بیماری بواسیر پزشک جراح عمومی یا متخصص گوارش طی یک معاینه فیزیکی ساده با انگشت (به همراه دستکش و روغن) می تواند تشخیص دهد که شما به هموروئید مبتلا می باشید یا خیر.

بهترین روش برای درمان این دو نوع چیست؟

این روزها با پیشرفت علم؛ روش های زیادی برای درمان هموروئید پیشنهاد شده اند. این روش ها شامل موارد خانگی یا سنتی، دارویی عمل سرپایی و عمل جراحی می باشند. فرق آنها با یکدیگر قطعا پروسه ی درمان، جوابدهی و یا حتی هزینه آن ها است.

روش های خانگی ممکن است برای زخم های کوچک جواب دهند ولی برای از بین بردن هموروئید معمولا کاری نمی کنند. پمادهایی مثل آنتی هموروئید معمولا توده های کوچک را برطرف می کنند ولی طی پروسه طولانی تری نتیجه مطلوب حاصل می شود.

روش های عمل جراحی و درمان سرپایی با لیزر دو روش قطعی هستند که از بین این دو لیزر جوابدهی قطعی تر و همچنین دوره نقاهت کوتاهی را دارد. یکی دیگر از تفاوت عمل جراحی و لیزر این است که لیزر در کلینیک ها انجام می شود ولی جراحی نیاز به بستری در بیمارستان دارد.

https://www.ghatar.com/188641/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%AE%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D9%84%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D9%85%D8%9F/

بسیاری از افراد واریس و علائم آن را جدی نمی گیرند و همین مسئله موجب به خطر انداختن سلامتی شان می شود. علاوه بر ضخیم شدن پوست، بروز زخمهای پوستی، تغییر رنگ پوست و تورم شدید در نواحی درگیر بیماری موجب عوارض دیگری می شود. برخی از این عوارض می توان به:

• لخته شدن خون در پاها یا مناطق واریسی که ممکن است موجب نارسایی شود
• احساس سنگینی در پا
• تورم و سفت شدن نواحی درگیر بیماری
• درد ناگهانی عضلات پا
• خونریزی
• زخم

واریس چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص و درمان واریس نیازمند معاینه پزشک است. گاهی اوقات پزشک معالج به منظور بررسی دقیق و تشخیص نوع بیماری انجام برخی آزمایشات را اجباری دانسته و جزوی از درمان به حساب می آورد. برخی از این آزمایشات عبارت اند از:

• سی تی اسکن
• سونوگرافی
• ونو گرافی
• سونوگرافی داخلی
• معاینه فیزیکی یا چشمی به واسطه پزشک

پیشگیری و درمان خانگی واریس

شما میتوانید با به کارگیری برخی راهکارهای خانگی و مفید علاوه بر درمان این بیماری به پیشگیری از واریس نیز اقدام نمایید.

برخی از راهکار های خانگی جهت درمان و پیشگیری عبارت اند از:

• انجام ورزش: داشتن فعالیت بدنی به طور روزانه و مدام حتی به مدت 20 دقیقه پیاده روی در روز موجب باز کردن عروق و بهبود گردش خون شده و از بسیاری بیماری ها جلوگیری می نماید.
• کاهش وزن: وزن زیاد و چاقی عامل بسیاری از بیماری ها از جمله واریس است. شما می توانید با به کارگیری شیوه مناسب به منظور درمان و پیشگیری از این بیماری ها نسبت به لاغری و کاهش وزن اقدام نمایید. چرا که افراد چاق معمولا دچار تنگی عروق و نارسایی شده و در نتیجه به بیماری های مختلفی مبتلا می شوند.
• بالا نگه داشتن پاها: بالا نگه داشتن پا سرعت گردش خون افزایش یافته و موجب بهبود خونرسانی به نقاط بدن می شود.

مشاهده کل مقاله

ویروس هرپس سیمپلکس یک ویروس مسری است که از طریق تماس مستقیم از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. کودکان اغلب از تماس اولیه با بزرگسالی که عفونت دارد، به نوع ابتدایی هرپس را دریافت می کنند. سپس آنها ویروس را تا آخر عمر با خود حمل می کنند.

نوع اول ویروس هرپس می تواند از طریق راههای زیر منتقل شود:

• خوردن از ظرف غذا کسی که به ویروس مبتلا است.
• استفاده از رژ یا بالم لب کسی که مبتلاست.
• بوسیدن فرد مبتلا

ولی نوع دوم ویروس هرپس که همان تناسلی می باشد، فقط از طریق رابطه جنسی و تماس نواحی تناسلی منتقل می شود.

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل تناسلی بافتی نرم و برجسته است که بر روی ناحیه تناسلی ظاهر می شود. این بیماری از طریق ارتباط جنسی منتقل میشود و نوع خاصی از ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) می باشد. زگیل تناسلی ممکن است باعث درد، ناراحتی و خارش شود.

ویروس HPV شایع ترین نوع بیماری های آمیزشی یا جنسی می باشد. مردان و زنانی که روابط جنسی بیشتری دارند، بیشتر از سایرین در معرض آلودگی به ویروس اچ پی وی HPV یا زگیل های تناسلی هستند. بیماری HPV برای زنان خطرناک تر است زیرا برخی از انواع HPV می توانند سرطان دهانه رحم یا واژن را ایجاد کنند.

آیا ویروس هرپس یا اچ پی وی HPV خطرناک است؟

بیشتر سویه های ویروس اچ پی وی مشکل جدی برای سلامتی ایجاد نمی کنند، اما برخی از آنها می توانند باعث سرطان دهانه رحم، سرطان گلو یا آلت تناسلی و مقعد شوند. جامعه پزشکی انواع HPV 6 و ۱۱ را سویه های کم خطر می داند زیرا بعید است که منجر به مشکلات جدی در پزشکی شوند. با این حال، در ۹۰% مواقع زگیل ها را به وجود می آورند.

در ارتباط با تبخال تناسلی باید بدانید که این بیماری معمولا خطر جدی برای افراد ندارد و از آنجا که درمانی برای این عارضه کشف نشده، بیماران همیشه آن را با خود حمل می کنند.

دلیل ایجاد زائده های دستگاه تناسلی

زگیل تناسلی در اغلب موارد در اثر ویروس اچ پی وی HPV ایجاد می شود. ۳۰ تا ۴۰ نوع مختلف از ویروس HPV وجود دارد که تنها بر اندام تناسلی تاثیر می گذارد، اما فقط چند نوع آن باعث زگیل های تناسلی می شوند. ویروس HPV از طریق تماس پوست با پوست قابل انتقال است، به همین دلیل جزء بیماری های آمیزشی یا جنسی در نظر گرفته می شود.